روش ابن عاشور در التحریر و التنویر
22 بازدید
محل نشر: پژوهش و حوزه » پاییز و زمستان 1383 - شماره 19 و 20 (11 صفحه - از 250 تا 260)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
قرآن تنها متنی‏است که در استناد اجمالی آن به خداوند متعال، بین مسلمین اجماع وجود دارد. این کتاب یا به این گونه که در دستان ما است از آسمان فرود آمده1 و یا قرائت پیامبر(ص) از الواحی آسمانی است ـ از دیر باز مورد توجه مسلمانان بوده و آنان را به خود مشغول کرده است. قرآن این باران تنزل یافته از آسمان معنا،2 جان مخاطبان خویش را شست‏وشو داده، آنها را از معنا و معنویت سیراب می‏کند. این سند نهایی هدایت3 و معنویت، گرچه به زبان عرف4 و به لسان قوم5 است،6 اما درک و دریافت عوالم پنهان آن نیازمند نکاتی فراتر از زبان عرف و فهم آنان است. همین حقایق نهان در آن قالبِ عرفی است که آن را سخت نیازمند نظرورزی کرده است. حقیقت آن است که این متن با تمام سهولت و صراحتی7 که در فهم دارد، همانند هر متن دیگری نیازمند تفسیر است، و این نکته‏ای بود که مسلمین صدر اسلام با تمام دلدادگی به قرآن، آن را درک کردند و در حد بضاعت خود با آن درگیر شدند. دانش تفسیر که محصول ارتباط مخاطبان با این متن است، فراز و فرودها و اوج و حضیض‏هایی داشته که بیرون از حوصله این مقال است. دانش تفسیر تحولات عمیقی را از سر گذرانده است ...
آدرس اینترنتی